skipbeat

ผมจะทยอยๆเขียนไว้ แล้วอัพเดทเรื่อยๆนะครับ(ในเอนทรีเดียวกัน) ผมขอลงคนที่ผมคิดแล้วเขียนเสร็จก่อน ส่วนท่านที่ยังว่างไว้คือขอไปตรองมาดีๆอีกรอบนะครับ แต่จะพยายามเขียนให้ครบในเร็ววันเผื่อคนจะได้เอาไปใ้ช้ต่อ

หมายเหตุ :

1. ผมขอละส่วนสัญลักษณ์ความสัมพันธ์ไว้ก่อนนะครับ เพราะยังหาอะไรเหมาะๆไม่ได้ ใช้แล้วมันดูน่ารักเกินลุงไปหน่อย

2. คุณครูที่ยังเว้นไป คือยังคิดไม่ออกครับ ขอศึกษามากกว่านี้ แล้วเดี๋ยวจะตามมาอีกทีนะครับ อีดิทในเอนทรีเดิม หรือถ้าผปค ท่านไหนผ่านมา แล้วมีข้อเสนอแนะยังไง ก็รบกวนด้วยนะครับ

DB4

ข้อมูลความสัมพันธ์กับครู

DB4 ข้อมูลความสัมพันธ์กับครู #2 (009 - 016)

แนวทางการทำงานกับผู้อื่น

- คมเดชจะให้ความสำคัญกับ คุณวุฒิ มากกว่า วัยวุฒิ ซึ่งความจริงอย่างหลัง สำหรับตัวเขาไม่มีความสำคัญเลย แต่ก็ยอมรับในกฏเกณฑ์นี้ของสังคม เพราะถือว่า ถึงเขาไม่คิด ก็ยังมีคนคิด การวางตัวของเขาจะขึ้นอยู่กับเวลา และสภาพแวดล้อมครับ

- ให้ความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงานเป็นอย่างมาก เน้นความเชื่อใจ ไว้ใจ ด้วยนิสัยที่กลายเป็นสัญชาตญาณจากงานเก่า จะเป็นคนที่คอยระวังหลังให้คนอื่นๆอยู่เสมอ เขาเคยชินกับการทำงานที่ต้องไว้ใจผู้ร่วมงานหรือผู้ใต้บังคับบัญชาเป็นอย่างมาก ถ้าเริ่มด้วยความไม่เชื่อใจหรือคลางแคลงในความสามารถแล้วก็อย่าทำเลย(เคยทำงานอะไรมาไปเดาเอาแล้วกันครับ)

- เมื่อคมเดชต้องเปลี่ยนที่ทำงาน ต้องเจอคนร่วมงานใหม่ มักจะประเมินความสามารถของผู้ร่วมงานอย่างเงียบๆ จะประเมินอย่างไรนั้นขึ้นอยู่กับบุคคลนั้นๆ เพื่อเขาจะได้รู้ว่าเขาควรวางตัวแบบไหน คนนี้ไว้ใจได้แค่ไหน ต้องคอยระวังหลังให้ หรือไว้ใจไม่ได้ สอนแล้วฟังในระัดับไหน

- ด้วยความที่มีประสบการณ์มากกว่า จะคอยเฝ้าดูผู้ร่วมงานอย่างเงียบๆ คอยซัพพอร์ทโดยไม่ออกหน้าชัดเจน ว่าจะไปชี้แนะ ไปสอน (ส่วนสุดท้ายครูๆแต่ละคนจะรู้หรือไม่นั่นก็อีกเรื่อง คมเดชสนแค่บรรลุตามจุดประสงค์)

- เคยเป็นหัวหน้าคนมาก่อน เน้นการทำงานเป็นทีม มีความสามารถเด่นตรงที่ Put the right man on the right job แต่พอมาเป็นครูจะปรับวิธีการทำงาน ไม่ได้ตั้งใจจะมาเป็นคนออกคำสั่ง แต่จะเน้นการสร้างความเชื่อมั่นระหว่างผู้ร่วมงาน เวลามีกิจกรรมหรืองานอะไรก็จะคิดวิเคราะห์ ว่าตนเองเหมาะกับงานไหน คนอื่นเหมาะกับงานไหน แล้วทำหน้าที่ส่วนของตนเองให้ดีที่สุด เพื่อให้คนอื่นจะได้ทำหน้าที่ในส่วนของตนโดยไม่ต้องพะวงถึงคนอื่นด้วย

- เมื่อใครทำงานผิดพลาด จะรับบทโหด ไม่ปลอบ แต่ชี้สาเหตุและกระตุ้นตรงๆ เพราะถือว่าตนเองถือไม้แข็ง ไม้นวม คนปลอบ มีคนคอยทำหน้าที่อยู่แล้ว (แต่ทำเมื่อจำเป็น และเกิดประโยชน์จริงๆ ถ้าเห็นว่าทำแ้ล้วยิ่งแย่ ไม่มีอะไรดีขึ้นมา คมเดชจะไม่พูดอะไรครับ)

- มีแนวโน้มจะค่อยๆเข้าหาครูแ่ต่ละคน เพื่อดึงจุดเด่นในการเป็นครูของแต่ละคนออกมา

- ในโปรไฟล์เคยบอกว่าว่าคมเดชรักสันโดษ แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่คิดยื่นและรับไมตรีจากคนอื่น คมเดชเพียงแค่เบื่อหน่ายกับสังคม ระบบข้าราชการไทยที่มีการเลียแข้งเลียขาและเหยียบย่ำกันเพื่อไต่เต้า สิ่งที่เขาคาดหวังเมื่อย้ายไปอยู่ในที่ใหม่แ่ต่ละที่คือ ผู้ร่วมงานที่เชื่อใจ และไว้ใจได้ เพราะชีวิตเขาุทุ่มเทให้กับการทำงาน และการทำงานให้มีประสิทธิภาพที่สุด ก็ขึ้นอยู่กับสิ่งนี้เป็นหลักด้วยครับ

- ส่วนเหตุผลว่าทำไมคมเดชถึงทุ่มเทขนาดนี้ ไว้จะมีเฉลยใน DB อีกอันหนึ่งนะครับ

แนวทางความสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงาน

001 นายอนิวรรต วสุธาธาร (ครูเคน)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ 

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) 

- "ร้าย" คือความรู้สึกแรก "ใช้ได้" เมื่อเวลาผ่านมา(หลังจากฟิคทดลองสอน) ความรู้สึกแบบ คนมีประสบการณ์มากกว่าที่จะชอบใจเวลาเห็นคนมีความสามารถ

- ทันกัน รู้ว่าอีกฝ่ายต่างประเมินอีกฝ่ายอยู่ แต่หลังจากคาบทดลองสอนจะเปลี่ยนไป คมเดชจะไม่สังเกตเพื่อการ "ประเมิน" แต่เป็นการ "ทำงานร่วมกัน" ในบางจุดที่ต้องคาดเดาความคิดและความเคลื่อนไหวของผู้ร่วมงานได้

- ไม่มีการประเมิน หรือทดสอบอีก เพราะถือว่ายอมรับแล้วคือยอมรับ 

- นับถือและยอมรับในความสามารถ ไว้ใจได้ในระดับหนึ่ง และจะมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อเวลาผ่านไป (ความเชื่อมั่นต้องใช้เวลา และเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเอง)

- สังเกตเห็นว่าดูขรึมลงในวันฝนตก แต่ไม่ออกความเห็นอะไร เพราะเข้าใจว่าคนเราก็ต้องมีบางอย่างที่ละเอียดอ่อน

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น

- ปกติจะไม่เดินเข้าหาก่อน หรือทักก่อน ถ้าคุยเรื่องทั่วไป

- คุยปรึกษาเรื่องเด็ก ส่วนใหญ่จะเป็นปัญหาที่จริงจัง แต่ถ้าเรื่องกุ๊กกิ๊กขำๆ จะไม่เป็นคนเริ่มถกก่อน (แต่ถ้ายิงประเด็นมาก่อนก็อีกเรื่อง มีทางออกสองทางคือทำเนียนไม่พูด หรือตอบแบบตรงเป้าทะลุหัวใจ)

- เป็นการปรึกษาในเชิงวิเคราะห์ปัญหา และหาทางแก้ไข ซึ่งโดยปกติแล้วคมเดชจะทำหน้าที่อบรม แต่เมื่อเห็นว่ากรณีนี้การว่ากล่าว ใช้ไม้แข็งไม่เป็นผล จะโยนกลองมาให้ครูเคน 

- บางครั้งก็อาจมีเรื่องเพื่อนร่วมงาน คมเดชจะเป็นคนเริ่มพูดก่อนเมื่อมีปัญหาจริงๆ ส่วนเรื่องเล็กๆน้อยๆ ยิบย่อย ส่วนใหญ่จะแค่รับฟัง หรือไม่ก็ออกความเห็นแบบเข้าเป้าตรงประเด็น(ต้องสนิทกันในระดับหนึ่งแล้วเท่านั้น)

- การปรึกษาเรื่องเด็ก อาจมีคุยกับครูเคนแค่สองคน หรือรวมครูไม และครูชาด้วย เนื่องจากครูสองคนนี้เป็นคนแนวช่างวิเคราะห์ และโต้ตอบทันกันเหมือนกัน 

รายละเอียดอื่นๆ

- เป็นครูคนแรกที่ได้เริ่มคุยกันอย่างจริงจัง และร่วมงานในฐานะครู

- อาจเรียกได้ว่า ต่อไปจะเป็นครูคนที่ไว้ใจมากที่สุด.

หมายเหตุจากพ่อลุง : ผมไม่ได้คิดเชื่อมสัมพันธ์ลึกซึ้งเกินกว่าเพื่อนร่วมงานระหว่างสองคนนี้แต่ประการใดนะครับ...

____________________________________________________________

002 นายวิรัล ศิลป์ดำรงวงศ์ (ครูมิว)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ 

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) 

- ดูเป็นคนมีโลกส่วนตัวสูง สังเกตจากชอบฟังเพลงจากพวกไอพอต

- ค่อนข้างจะเป็นห่วงว่าดูเฉื่อยๆ ซึมๆตอนเช้า เห็นแล้วหวังว่าจะไม่ล้มพับเอาตอนสอน

- ชอบช่วยเหลือคนอื่น แต่ดูแล้วน่าจะให้คนอื่นช่วยเสียมากกว่า (ติดตาว่าร่างกายดูไ่ม่ค่อยแข็งแรงไปแล้ว)

- สังเกตเห็นว่ายิ่งเงียบลงตอนที่ฝนตก

- เป็นคนที่ไม่ค่อยพูดเรื่องส่วนตัวนัก 

- ในแง่การทำงานรู้สึกกลางๆ เห็นว่าหน้าที่ได้รับมอบหมายคือการสอนก็ทำได้ดูแล้วไม่มีปัญหา

- เห็นว่าเป็นครูที่ให้เด็กพึ่งพาในด้านวิชาความรู้ได้มากกว่าอบรมด้านอื่น

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression) 

- สังเกตอยู่เงียบๆ

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น

- ไม่ไปทักก่อน ถ้าจะได้คุยกัน คือต้องมีคนคอยเชื่อมบทสนทนา

รายละเอียดอื่นๆ

- ไม่รู้จะมีประโยคกับครูมิวหรือไม่ แต่ถ้าพูดถึงดนตรี ถึงเห็นอย่างนี้ คมเดชเต้นรำออกงานสังคมได้นะครับ (สมัยยังสวีทหวานกับภรรยา แต่ตอนนี้เป็นความหลังไปแล้ว)

____________________________________________________________

003 นายจอมฟ้า มาฆะ (ครูสายฟ้า)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ 

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) 

- ไ่ม่ค่อยไว้ใจสักเท่าไรเพราะรู้สึกว่าน่าสงสัยที่ไปนอนที่หอสังเกตการณ์ดาราศาสตร์ ไม่อยู่ที่บ้านตัวเอง

- คิดว่าเป็นคนที่ยังมีอะไรเก็บงำอีกเยอะ

- ค่อนข้างจะเฝ้าระวัง และยังคลางแคลงในความสามารถในฐานะครูอยู่

- เห็นว่าร่าเริง คุยกับนักเรียนดี

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression) 

- สังเกตเงียบๆ ไม่พูดถ้าไม่มีใครทักขึ้นมาก่อน

- เก็บความไม่ค่อยพอใจไม่ให้รู้ เวลาแสดงออกจะเห็นแค่นิ่งเงียบกว่าเดิม 

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น เ

- อาจมีไปสังเกตว่าทำอะไรบ้างวันๆ แต่ไม่ถึงกับสืบค้น แค่ยืนดูห่างๆ

- เฝ้าระวังพฤติกรรมว่ามีอะไรน่าสงสัยหรือไม่ (ลุงมันเคยเป็นตำรวจ เลยไม่ค่อยจะไว้ใจโลกเท่าไหร่ครับ) แต่จะอยู่นิ่งๆไปก่อน จนกว่าจะมีเหตุอันน่าจะส่งผลเสียกับคนอื่นค่อยจัดการ (ซึ่งก็คงไม่มี ก็ระแวงต่อไปแล้วกันลุง)

รายละเอียดอื่นๆ

- เห็นข้อมูลบอกว่าเป็นโลลิค่อน ถ้ามีหลุดให้ลุงได้รู้เมื่อไหร่คงยิ่งไม่ไว้ใจหนัก

- ลุงไม่แสดงออกว่าต่อต้านความรักระหว่างครูนักเรียน แต่ความเป็นคนหัวเก่าก็ไม่เห็นด้วยแน่ๆ เพราะคิดถึงอย่างอื่นๆที่ตามมา คือถ้าริจะรัก ก็รอเรียนจบก่อน นึกถึงผลกระทบทางสังคมของทั้งสองฝ่ายด้วย ไม่ใช่คิดแต่เรื่องรักของคนสองคน

004 นางสาวกฤตกาญจน์ ศารวงศ์ (ครูกฤต)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ 

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) 

- ค่อนข้างเอ็นดู แบบผู้ใหญ่เอ็นดูเด็ก (ครูกฤตอายุไล่เลี่ยกับลูกสาวครับ)

- เห็นแล้วนึกถึงลูกสาว รู้สึกลึกๆว่าถ้าไม่เจออุบัติเหตุ คงโตเป็นผู้หญิงอ่อนหวานแบบนี้

- รู้สึกว่าน่าจะเป็นครูที่เข้าใจเด็กนักเรียนได้ดี โดยเฉพาะกับเด็กผู้หญิง เพราะวัยยังไล่เลี่ยกัน เด็กบางคนอาจจะเปิดใจได้ง่าย ความรู้สึกแบ่งแยกระหว่างเด็กกับผู้ใหญ่ยังไม่ชัดเจนนัก

- แต่ก็คิดว่าน่าเป็นห่วงเรื่องการรับมือกับนักเรียนชาย เพราะวัยก็ไม่แตกต่างกันมาก 

- มองว่ามีข้อดีที่เข้ากับนักเรียนได้ง่าย แต่ต่อไปอาจคิดมากเกี่ยวกับสถานะของตนเอง ครูที่อายุน้อยๆมักจะมีปัญหาเรื่องการวางตัวกับเด็ก และความน่าเชื่อถือ เพราะเด็กหลายคนมักมองว่าเป็นรุ่นพี่มากกว่าครู ถ้าควบคุมจิตใจตนเองไม่หนักแน่นพออาจจะรู้สึกไขว้เขวได้ กับความคิดที่ว่า "นักเรียนเห็นเราเป็นอะไรกันแน่"

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression) 

- สังเกตเงียบๆ พูดน้อยเหมือนเดิม แต่จะพยายามไม่สร้างบรรยากาศให้น่าอึดอัด

- ถ้าครูกฤตเป็นฝ่ายชวนคุย จะยอมพูดด้วยมากขึ้นเล็กน้อย แต่ก็จะเลี่ยงไม่กล่าวถึงเรื่องส่วนตัวอยู่ดี ถ้าคุยเรื่องทั่วไป อาจะยกเรื่องเด็กนักเรียนโรงเรียนเก่า เรื่องบนเขา เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยมาเล่า แต่ก็จะคุยต่อเมื่อมีครูคนอื่นๆอยู่ด้วยเท่านั้น (นั่งรวมกันเป็นกลุ่ม)

- จะพยายามไม่ให้มีโอกาสได้คุยกันสองต่อสอง หรืออยู่ด้วยกันเพียงลำพัง ไม่เฉพาะกับครูกฤตเท่านั้น รวมทั้งครูผู้หญิงคนอื่นๆด้วย (อาจยกเว้นครูชา เพราะวัยใกล้กัน) เพื่อความเหมาะสม

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น

- ขอบคุณที่ชงกาแฟให้

- คุยเรื่องทั่วไปเมื่อครูๆล้อมวงคุยกัน

- อาจมีต่อประเด็นเรื่องทำขนม ทำกับข้าว

รายละเอียดอื่นๆ

- จริงๆไม่ใจอ่อนลงเฉพาะกับครูกฤตคนเดียว รวมไปทั้งผู้หญิงที่อายุรุ่นๆนี้ด้วย (แต่โปรดอย่าเอางูไปปักบนหัวมันเลยนะครับ) แต่ความรู้สึกทั้งหมดนี้ ไม่แสดงออกมา นะครับ วางตัวเงียบๆเหมือนเดิม แค่ความคิดที่อ่อนลงเฉย หรือจะออกแค่ แววตา นิดเดียว

- ครูกฤตไม่ได้เหมือนลูกสาวคมเดชหรอกนะครับ แค่อายุใกล้ๆกันเฉยๆ เลยนึกถึง ปกติคมเดชเวลาเห็นอะไรบางอย่างก็จะสะกิดใจแล้วนึกถึงลูกสาวตลอดเวลา

- ขนมของครูกฤตอาจได้เป็นไอเทมพิเศษ อย่างเช่น เอาไปฝากลูกสาว

- คมเดชทำกับข้าวได้ครับ แต่แค่พื้นๆ อารมณ์ประมาณ ไข่พะโล้หม้อยักษ์สำหรับเด็กสองร้อยคน ทำอาหารโดยใช้เตาถ่าน หรือก่อแคมป์ไฟ ของกินกันตายสำหรับอยู่ป่า

____________________________________________________________

005 นายดารันตร์ จันทรสถิตย์ (ครูรันตร์)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ 

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) 

- เป็นคนยิ้มแย้มแจ่มใสดี ทำให้ถึงลูกน้องสมัยก่อนๆ คนที่เป็นตัวฮาประจำกลุ่ม

- คิดว่าเป็นครูที่เหมาะในการเข้าหานักเรียน เพราะบุคลิกที่เข้ากับคนง่าย เป็นแนวที่เด็กจะหลุดอะไรออกมาได้ง่าย และไว้ใจ เอาไว้สืบเรื่องทั่วๆไปจากเด็กได้

- มองว่าน่าเป็นห่วงตรงการวางตัว ถ้าทำตัวสนิทสนมกับเด็กมากเกินไป บางครั้งเด็กอาจลามปาม เห็นครูเป็นเพื่อนเล่น ต่อไปอาจเกิดปัญหาอย่างนี้ได้

- แต่เท่าที่เห็น ก็ัยังไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ลักษณะนิสัยแบบนี้เป็นผลดีมากกว่าเสีย

- รู้สึกค่อนข้างคุ้นเคย เพราะเป็นคนเหนือ พูดภาษาถิ่นได้ รวมทั้งรู้สึกถึงบรรยากาศว่าเป็นคนรักความเรียบง่ายเหมือนกัน

- ไม่มีอคติกับการที่ดารันตร์จะเป็นคนที่ไม่เคร่งระเบียบ เพราะคิดว่าโรงเรียนก็ควรมีครูแบบนี้ให้เด็กได้คลายความกดดันบ้าง แต่ถ้าทำตัวเป็นแบบอย่างที่ไม่ดีเสียเองนี่ก็คงมีท้วงติง

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression) 

- สังเกตเงียบๆเหมือนเคย คอยฟังเวลาคุยกับครูคนอื่นเรื่องเด็ก

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น

- อาจเริ่มชวนคุยก่อนเรื่องเด็ก ด้วยวิธีการที่พูดขึ้นมาลอยๆแบบโยนหินถามทาง แล้วปล่อยให้ครูรันตร์ร่ายออมาเอง อย่างเ่่ช่น ถ้าอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับเย้เย อาจจะเปรยๆเป็นประโยคบอกเล่า "กรินทร์นี่เล่นบาสเก่งนะครับ"  แล้วก็ฟังต่อว่าครูรันตร์จะพูดอะไร

- ถ้าเผลอหลุดภาษาเหนือ ภาษาถิ่นมา อาจพูดตอบ

รายละเอียดอื่นๆ

- เป็นตัวละครที่ผมคิดจะเขียนถึง ต่อจากเรื่องของครูเคนครับ ในเสตปของการยอมรับความสามารถ และการร่วมมือกันในการทำงาน 

- ครูรันตร์จะเป็นฐานข้อมูลนักเรียนให้กับคมเดชได้เป็นอย่างดี ถัดจากครูเคน รายนี้ประเมินวิเคราะห์ในฐานะนักจิตวิทยา ส่วนครูรันตร์มาแนวกอซซิพเพราะคุ้นกับเด็ก

หมายเหตุ : วางแผนว่าจะให้ครูคมเดชกับครูรันตร์สนิทกันในระดับหนึ่ง(ในระดับที่ครูรันตร์ค่อยๆกล้าพูดเล่นด้วย)

____________________________________________________________

006 นายปุณยนันต์ ศศบดี (ครูปราบ)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ 

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) 

- เห็นแล้วนึกถึงตัวเองสมัยก่อน

- มองว่าเป็นเด็กหนุ่มเลือดร้อน ที่ควรจะมีอะไรมาช่วยให้เพลาๆลงบ้าง

- เป็นคนเก็บสีหน้าอารมณ์ไม่เก่ง คิดอะไรอยู่ดูง่าย โดยเฉพาะเวลาไม่พอใจ (สมัยก่อนคมเดชก็เป็นแบบนี้ครับ)

- รู้สึกได้ว่าจริงจังใจหน้าที่ มีความตั้งใจแน่วแน่ แต่ก็คิดว่าดูหักโหมมากเกินไป และก็คาดไว้ว่าสักวันคงจะแย่เพราะเรื่องนี้

- ชอบใจในความทุ่มเทในการเป็นครูที่ดีให้กับเด็ก

- คิดอยากช่วยส่งเสริม

- สังเกตเห็นว่าครูเคนก็คอยเป็นห่วงอยู่เหมือนกัน

- สำหรับครูปราบ คมเดชจะมองคล้ายๆครูเคนคือ เห็นว่ามีความพยายามดี ต่อไปคงจะเป็นครูที่ดี แต่บางครั้งก็หักโหมมากไป คิดมากเกินไปจนกลายเป็นว่ามองไม่เห็นในสิ่งที่ควรทำ ต่อไปอาจจะทำผิดพลาด ท้อแท้ได้ แต่ก็มีความคิดว่า นีเ่ป็นสิ่งที่สักวันต้องเกิดขึ้น และเป็นความจำเป็นในการเติบโต เพราะบทเรียนที่ดีที่สุดคือการเรียนรู้จากความผิดพลาด

- แต่ก็จะช่วยระวังหลัง ไม่ให้เป็นความผิดพลาดที่ใหญ่เกินจะแก้ไขได้

- ช่วงแรกๆ จะมองเป็นเหมือนลูกศิษย์อีกคนมากกว่าเป็นเพื่อนร่วมงาน

- อาจทำให้ครูปราบ รู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองยังไม่ได้รับการยอมรับ เพื่อเป็นแรงกระตุ้น

- เชื่อมั่นและคาดหวังว่าคนๆนี้ ต่อไปจะเป็นครูที่ดีได้

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression) 

- สังเกตอยู่เงียบอย่างเคย

- ค่อนข้างเข้มงวดเหมือนเวลาคุยกับนักเรียน เพราะคิดว่าคนๆนี้ควรมีการกวดขันสักหน่อย

- ถ้าเห็นว่าเจอปัญหา ท้อแท้ จะเล่นบทโหด ประมาณ ถ้าแค่ทรงตัวยืนยังทำไม่ได้ ก็อย่าคิดจะเป็นหลักให้คนอื่นเกาะเลย (ผมยังไม่ได้คิดรายละเอียดครับ แต่เอาเป็นว่าเหมือนโดนว้ากจากรุ่นใหญ่อีกทีแล้วกัน)

- ส่วนไม้อ่อนลงมาหน่อย ครูเคนรับไปแล้วกันนะครับ

รายละเอียดอื่นๆ

- เป็นคนที่จะสะท้อนตัวตนในอดีตของคมเดชครับ (ในบางเรื่อง)

- จะค่อนข้างใส่ใจกับครูปราบเป็นพิเศษเพราะคล้ายกับตัวเอง และคิดว่าคนอย่างปราบนั้น ในเรื่องการทำงาน อุดมการณ์ จะเป็นประเภทที่ถึงจุดหนึ่ง ไม่ดีไปเลยก็แย่ไปเลย จึงต้องจับตาดู เพื่อไม่ให้ก้าวพลาดจนเสียใจภายหลัง

________________________________________________

007 นพ.สิทธิโชค โล่ห์จินดา (หมอโชค)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ 

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) 

- เป็นคนที่ให้เกียรติกับวิชาชีพแพทย์ค่อนข้างมากอยู่แล้ว เลยจะนับถือในระดับหนึ่ง(คมเดชจะมี ความคาดหวังค่อนข้างสูงกับวิชาชีพที่มีความรับผิดชอบหนักๆ อย่าง ทหาร ตำรวจ แพทย์ พยาบาลครับ)

- มีความรู้สึกว่าคงจะ "ไม่เบา" คือเอาเรื่องพอตัว

- ท่าทางคล่องแคล่วกระฉับกระเฉง บุคลิกดูมีความมั่นใจ แต่ไม่ถึงกับวางท่า

- ภายนอกดูแล้วเป็นคนใจเย็น พูดน้อย แต่แววตาเป็นมิตร คนทั่วไปเลยเข้าถึงง่าย

- มีความรู้สึกว่าน่าจะเป็นคนเลือดร้อนกว่าลักษณะที่เห็นภายนอก (รู้สึกด้วยลางสังหรณ์ และดูจากแววตาที่บางครั้งก็แสดงความรู้สึกตื่นเต้น หรือท้าทาย)

- สังเกตเห็นว่าบางทีก็ชอบแหย่คน

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression) 

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น เ

- ถ้ามีเหตุอันได้พาเด็กส่งห้องพยาบาล คงมีคุย

- หรือถ้าผ่านมาแล้วมีเด็กมาที่้ห้องพยาบาล หรือมีครูมา ก็จะถามเพื่อเก็บข้อมูล ว่าใครคนนี้เป็นยังไง มาบ่อยไหม มีเหตุอันไ้ด้มาเพราะอะไร

- เมื่อคุ้นเคยกันในระดับหนึ่ง คงมีปรึกษาเรื่องงานมากขึ้น

รายละเอียดอื่นๆ

- รูปแบบความสัมพันธ์คล้ายๆกับครูเคน เพียงแต่ไม่ได้ลองเชิงอะไรมากเพราะกว่าจะได้เจอคมเดชก็เข้ามาสอนในโรงเรียนแล้ว (ที่ลองเชิงกับครูเคนเพราะอยู่ในฐานะคนนอกด้วย แนวคิดเลยเป็นไปเช่นนั้น) เวลาจะคุยจะถามเรื่องของเด็กเลยง่ายขึ้นเพราะถือเป็นผู้ร่วมงานเหมือนกันไปแล้ว

- ผ่านไปสักพักลุงก็คงจะสังเกตเห็นเรื่องหมอโชคกับครูกฤตครับ คนมันแก่แล้ว และหนุ่มๆตัวเองก็ใช่ย่อย แต่ก็ไม่แสดงออกอะไร ไปเืรื่อยตามน้ำ เพราะเห็นเป็นธรรมดาของวัยหนุ่มสาว 

____________________________________________________________

008 นายภานุรัตน์ วิวัฒนวงศกุล (ครูซัน)

สัญลักษณ์ความสัมพันธ์ 

ความรู้สึกที่มีต่อตัวละครนั้น (Impression) 

- ไม่เข้าใจแฟชั่นทรงผมของครูซันเลย เห็นแล้วยิ่งสับสนว่าคนหนุ่มสมัยนี้มันคิดอะไรกัน (ลุงมันเริ่มแก่แล้วครับ เข้าใจมันหน่อย)

- ตอนที่เข้ามาทดลองสอน รู้ว่าระเบียบเรื่องทรงผมที่นี่ไม่เข้มงวดเลยไม่คิดอะไร แต่ถ้าต่อไปเปลี่ยนกฏเกณฑ์ให้เข้มงวดกว่านี้ แ้ล้วครูซันยังเล่นกับทรงผมอย่างเมามันอยู่ ลุงจะไม่ชอบใจครับ เพราะคิดว่าครูควรเป็นแบบอย่างให้นักเรียน ไปห้ามเขา แล้วทำเสียเอง จะไปสั่งสอนนักเรียนได้เต็มปากรึ

- ดูเป็นครูที่ยังเฟอะๆฟะๆ ทำอะไรพลาดอยู่เสมอ ทำงานเกือบไม่ทันส่ง ลุงจะเห็นแล้วเอือมๆครับ คิดว่าครูก็เป็นเสียเองแล้วเวลาสั่งงานเด็ก อยากให้มันส่งตรงเวลานี่ไม่อายบ้างรึไง

- แ่ต่นานๆ้เข้าพอปลงได้ เห็นว่าก็แึ้ค่เกือบไม่ทัน แต่สุดท้ายก็มีส่ง จะชักช่วยลุ้นครับ ประมาณ ไอ้นี่เอาอีกละ ไม่เข็ด

- ก็ดูเป็นครูที่เข้ากับเด็กได้ดี แต่เด็กจะเห็นเป็นครูไหมคงอีกเรื่อง ครูซันนี่ลุงกะให้เจอเองครับ คิดว่าไอ้หนุ่มนี่คงเหนื่อยแน่ แต่ดูแล้วไม่น่าเป็นห่วง

ท่าทีที่แสดงออกต่อตัวละครนั้น (Expression) 

โอกาสในการเดินเข้าหาหรือไปคุยเมื่อได้พบเห็น เ

- สักวันอาจได้ถามถึงเรื่องแฟชั่นผมเด็กสมัยนี้ล่ะครับ เพราะลุงแกก็พยายามหาความรู้และเข้าใจเด็กอยู่เสมอ อยู่แต่บนเขา ถึงจะคอยหาข้อมูลจากภายนอกอยู่บ้าง แกก็คิดว่าหลายเรื่องก็ชักตามไ่ม่ทัน(เข้าใจว่าครูซันอาจเป็นพวกนำเทรนด์อะไรสักอย่างมั้ง...แกล้งคนแก่ซะละครูซัน)

- นานๆทีอาจมีเดินไปกดดันเงียบๆ ประมาณว่า งานน่ะทำได้แล้ว

รายละเอียดอื่นๆ

- ครูซันทำให้นึกถึงพวกลูกน้องสมัยก่อนๆครับ

___________________________________________________________

เขียน DB อันนี้นี่ เหนื่อยพอๆกับไต่ดอยเลยครับ

Skipbeat