[Sub DB1] ถ้าต้องเข้าทรงลุง
posted on 20 Apr 2009 17:19 by skipbeatเผื่อไปใช้งานในภายภาคหน้านะครับ
1.ลักษณะทางกายภาพเบื้องต้น
- เพศชาย
- สูง 185 ซม
- หน้าดุ
- ผิวคล้ำ ตาดำสนิท ผมดำสนิทตัดสั้น
2. ลักษณะเด่นอื่นๆ
2.1 รูปร่าง
- สูงใหญ่
- มีกล้ามเนื้อแบบคนออกกำลัง และใช้แรงอยู่เสมอ
- ผิวคล้ำ แต่ไม่ถึงกับเรียกว่าดำ ไปทางแทนจัดๆมากกว่า
2.2 หน้าตา
- ตาดุ เฉี่ยวแบบตาเหยี่ยว
- คิ้วเข้มพาดเฉียง ทำให้หน้าดูดุ ถึงทำหน้านิ่งก็เหมือนเคร่งอยู่ตลอดเวลา
2.3 ทรงผม
- ราวๆ รองทรงสูงแบบตัดสั้นๆหน่อย
2.4 บุคลิก
-ยืดตัวตรงเต็มความสูง ไม่มีหลังค่อม หรือหล่อไหล่
- ท่าประจำคือยืนกอดอกหรือไขว้หลัง
3. หมายเหตุพิเศษทางกายภาพ
3.1 หน้าตาและอารมณ์
- หน้านิ่ง
- ฟังมากกว่าพูด ไม่ค่อยเริ่มบทสทนาก่อน
- แต่ไม่ใช่คนขรึมเก็บตัวจากสังคม ถ้าอยู่ในโอกาสที่ควรเริ่มพูดก่อนก็พูด
- ความอดทนสูง ถึกทนทาน ทั้งด้านกายภาพและจิตใจ
- อารมณ์ไม่ค่อยเปลี่ยน อารมณ์เสียยาก อารมณ์ดีก็ยาก
3.2 การแต่งกายในโรงเรียน
- ชุดวอร์ม รองเท้าผ้าใบ
- บางวันที่ไม่มีสอนก็ใส่เชิ้ตสีสุภาพ กางเกงสแลค รองเท้าหนัง
- อย่างที่สองนี่แล้วแต่โอกาส แต่จะใส่อย่างแรงมากกว่า
4. ภาพรวม
ลุงหน้าดุ(แต่จริงๆแล้วใจดี)คนหนึ่ง
5. หากจะเขียนถึงลุง
5.1 การใช้คำพูด
- สุภาพ กับผู้ร่วมงานจะมีคำลงท้ายว่าครับ เป็นส่วนใหญ่ กับนักเรียนมีตามความเหมาะสมแต่จะน้อยกว่า
- กับเพื่อนร่วมงานแทนตัวเองว่า "ผม" แทนคนที่พูดด้วยว่า "คุณ" แล้วตามด้วยชื่อ
- ใ้้้ช้ตามทั้งหมดนั้น นอกจากจะมีใครขอให้เรียกอย่างอื่นเป็นพิเศษ ถ้าไม่เอ่ยปากมาก่อนก็จะใช้อย่างข้อบน
- กับนักเรียนแทนตัวเองว่า"ผม"เป็นส่วนใหญ่ ใช้ "ครู" เป็นบางโอกาส(ที่อยากให้เด็กรู้สึกผ่อนคลายลง และเมื่อเวลาผ่านไปเข้ากันได้มากขึ้น) และจะเรียกเด็กว่า "เธอ" หรือเรียกด้วยชื่อเต็ม ใช้สับกันได้
5.2 สไตล์การพูด
- พูดน้อยแต่ตรงประเด็น ตัดคำส่วนเกินที่ไม่จำเป็นออก
- แนวการพูดจะพูดตรง ดักทาง กดดัน หลอกล่อ แ้ล้วแต่กรณี แต่ไม่ใช้วิธีการชักแม่น้ำทั้งห้า
- ยิงมุกหน้าตาย คำพูดเชือดเฉือน เกิดขึ้นได้เรื่อยๆเมื่อสบโอกาส มีอารมณ์ขันในการพูดพอดู(คนละความหมายกับอารมณ์ดีนะครับ คือพูดจายิงมุกบ้าง แต่ไม่ได้ยินดียินร้ายมากนัก)
Ex. เมื่อหมอณรงค์เดช(เพื่อนตั้งแต่สมัยเด็ก)ซึ่งเป็นคนรูปร่างท้วมมาเยี่ยมบ้านแล้วเกือบสะดุดล้มหน้าฟาด
คมเดช : เลือดหมูไปซื้อเอาจากตลาดได้ ไม่ต้องเอามาส่งให้ถึงหน้าบ้าน
***ถ้าเล่นขนาดนี้จะใช้กับคนสนิทมากแล้วเท่านั้น แต่ถ้ากับผู้ร่วมงานก็จะลดดีกรีลงตามสมควร***
- พูดเล่นทำจริง ส่วนใหญ่ลุงเอ่ยปากอะไรออกมาก็จะทำจริงอย่างที่พูด แม้จะฟังแล้วดูเหมือนนี่พูดเล่นก็ตาม
- เป็นคนระมัดระวังคำพูดมากๆ
- ลุงไม่ใช่คนขี้เกรงใจ เรียกได้ว่าห่ามๆด้วยซ้ำ แต่จะพูดตรงๆเมื่อไตร่ตรองแล้วว่าจะเกิดประโยชน์
- เวลาพูดกับเด็ก ก็จะแยกว่าอะไรที่ควรจะสอนตรงๆ หรือบางอย่างที่ต้องให้เด็กคิดได้เอง บางครั้งก็ต้องใช้ไม้แข็งเพื่อบอกให้รู้ว่าสิ่งที่ทำนั้นไม่ดี แต่ไม่ใช่ด้วยการดุด่า
แยกเป็นกรณีๆไปครับ พูดแล้วอธิบายยาก ขอยกตัวอย่าง
***หมายเหตุ*** ส่วนนี้จะ Spoil รวมทั้งยังไม่รองรับจากผปค. ภูนะครับ แ่ต่ถ้าลุงอยู่เหตุการณ์แบบนี้ จะพูดเช่นนี้
EX.1 เมื่อลุงยึดต่างหูของภูเนื่องจากผิดระเบียบ แล้วบอกให้มารับคืนตอนเลิกเรียน ปรากฏว่าภูไม่มารับของคืน แถมวันรุ่งขึ้นยังใส่มาเพิ่มเป็นการท้าทาย เลิกเรียนของวันนั้นลุงจึงเรียกภูมาพบ
คมเดช : เธอรู้ใช่ไหมว่าที่โรงเรียนนี้มีกฏห้ามใส่เครื่องประดับ
ภู : ทราบครับ
คมเดช : แต่็ก็ยังทำ?
ภู : ครูเรียกผมมาพบเพื่อจะยึดเพิ่มรึเปล่าครับ ถ้าเป็นอย่างนั้นเดี๋ยวผมจะถอดให้
คมเดช : ไม่ล่ะ นี่เลิกเรียนแล้ว เธอมีสิทธิแต่งตัวยังไงก็ได้ ที่เรียกมานี่เพื่อจะให้เธอมารับต่างหูที่ครูเพิ่งยึดไปเมื่อวาน
ภู : ครูเก็บไว้เถอะครับ
คมเดช : ครูไม่มีสิทธิเก็บของๆเธอไว้หรอก
ภู : เดี๋ยวผมก็คงได้โดนยึดอีกอยู่ดีแหละครับ ไม่เป็นไรหรอกครับครู ผมยังมีอีกหลายคู่น่ะ
คม เดช : เธอจะมีอีกเป็นอีกกี่สิบกี่ร้อยคู่ก็ตามครูก็ไม่มีสิทธิทำอย่างนั้น ปรเมศ...ครูมีสิทธิยึดเครื่องปรับดับในฐานะครูฝ่ายปกครองซึ่งต้องทำโทษนัก เรียนที่ทำผิดกฏระเบียบ แต่ครูไม่มีสิทธิยึดของที่มาจากน้ำพักน้ำแรงของใคร...หรือของพ่อแม่ใคร แม้ว่าเจ้าของจะไม่เห็นค่าก็ตาม!
***เนื้อเรื่องอาจมีการ เปลี่ยนแปลง หรืออาจไม่เกิดขึ้นจริงก็ได้นะครับ ขึ้นอยู่กับ ผปค. ภู นี่นับเป็นตัวอย่างการตำหนิและอบรมของคมเดช ถ้าอยู่ในสถานการณ์แบบนี้เท่านั้น***
5.3 ความคิด
- เป็นคนธรรมดาแหละครับ ที่มีประสบการณ์มากหน่อย ดังนั้นไม่ต้องซีเรียส
- สังเกตความรู้สึกคนเ่ก่งจากน้ำเสียง ท่าทาง และดวงตา
- ถึงจะบอกว่าดูขรึม พูดน้อยกว่าฟัง แต่ไม่ใช่คนปิดตัวจากสังคม
- ภายนอกอาจดูเข้าถึงยาก แต่จริงๆแล้วเข้าสังคมได้ดีในระดับหนึ่ง ดูจากฟิค [MS] เยี่ยมชมห้องพักครูได้ครับ
- ปลงตกไปซะเยอะ(ยกเว้นกับบางเรื่อง) จึงไม่ค่อยยินดียินร้ายกับอะไรเท่าไหร่
- ใจเย็น มองสิ่งต่างๆได้ถี่ถ้วน และค่อนข้างรอบด้าน
- เทกำลังและแรงใจเต็มร้อยเพื่องาน (เพราะถือว่าเป็นเหตุผลที่ยังมีตัวตนอยู่ตอนนี้ครับ)
***ข้อแนะนำ***
- ถึงชีวิตลุงจะน้ำเน่าไปไม่นิด แต่ไม่ได้เอาเก็บมาคิดเป็นปมอยู่ตลอดเวลานะครับ ช่วงที่ไม่มีอะไรมาสะกิดใจ เขาก็เป็นคนธรรมดาคนนึง
- แนวคิด การวางตัว การปฏิบัติตน ยึดตามคติพุทธ (ไม่ถึงกับต้องยกเป็นข้อๆหรอกนะครับ เอาแบบประยุกต์มาแล้วน่ะ) อย่างเช่นที่ผมบอกว่าไม่ยินดียินร้าย อธิบายได้ว่าลุงยึดหลักอุเบกขา คือไม่เอาใจไปผูกพัน ยินดียินร้ายกับสิ่งต่างๆ การทำเช่นนี้จะทำให้เรามองโลกได้ใกล้เคียงความเป็นจริงมากที่สุด ขึ้นอยู่กับเราจะบรรลุทางธรรมได้แค่ไหน
- จะทำอะไรให้มีเหตุผลรองรับ ลุงไม่ค่อยปล่อยตัวไปตามอารมณ์ความรู้สึกง่ายๆ
- แต่ก็มีได้ครับ เพราะลุงยังเป็นฆราวาส ป็นปุถุชนคนหนึ่ง เพียงแต่ที่เป็นคนแบบนี้เพราะชีิวิตผ่านอะไรมาเยอะแล้ว
จบแล้วสำหรับ Sub DB 1 หวังว่าจะพอมีประโยชน์
ช่วงนี้ผมเข้าห้องแชทไม่ได้ เข้าเอ็มได้แทน ชีวิตคนเรามันต้องได้อย่างเสียอย่างละมังครับ
ดังนั้น มีข้อสงสัย ถามได้ในนี้ หรือ ems หรือเมลล์มาก็ได้ครับที่ porloong@windowlives.com