[Sub DB1] ถ้าต้องเข้าทรงลุง

posted on 20 Apr 2009 17:19 by skipbeat

เผื่อไปใช้งานในภายภาคหน้านะครับ

 

1.ลักษณะทางกายภาพเบื้องต้น

 

- เพศชาย

- สูง 185 ซม

- หน้าดุ

- ผิวคล้ำ ตาดำสนิท ผมดำสนิทตัดสั้น

 

2. ลักษณะเด่นอื่นๆ
 

2.1 รูปร่าง

- สูงใหญ่

- มีกล้ามเนื้อแบบคนออกกำลัง และใช้แรงอยู่เสมอ

- ผิวคล้ำ แต่ไม่ถึงกับเรียกว่าดำ ไปทางแทนจัดๆมากกว่า

 

2.2 หน้าตา

- ตาดุ เฉี่ยวแบบตาเหยี่ยว

- คิ้วเข้มพาดเฉียง ทำให้หน้าดูดุ ถึงทำหน้านิ่งก็เหมือนเคร่งอยู่ตลอดเวลา

 

2.3 ทรงผม

- ราวๆ รองทรงสูงแบบตัดสั้นๆหน่อย

 

2.4 บุคลิก

-ยืดตัวตรงเต็มความสูง ไม่มีหลังค่อม หรือหล่อไหล่

- ท่าประจำคือยืนกอดอกหรือไขว้หลัง

 

3. หมายเหตุพิเศษทางกายภาพ

3.1 หน้าตาและอารมณ์

- หน้านิ่ง 

- ฟังมากกว่าพูด ไม่ค่อยเริ่มบทสทนาก่อน 

- แต่ไม่ใช่คนขรึมเก็บตัวจากสังคม ถ้าอยู่ในโอกาสที่ควรเริ่มพูดก่อนก็พูด

- ความอดทนสูง ถึกทนทาน ทั้งด้านกายภาพและจิตใจ

- อารมณ์ไม่ค่อยเปลี่ยน อารมณ์เสียยาก อารมณ์ดีก็ยาก

 

3.2 การแต่งกายในโรงเรียน

- ชุดวอร์ม รองเท้าผ้าใบ

- บางวันที่ไม่มีสอนก็ใส่เชิ้ตสีสุภาพ กางเกงสแลค รองเท้าหนัง

- อย่างที่สองนี่แล้วแต่โอกาส แต่จะใส่อย่างแรงมากกว่า

 

4. ภาพรวม

ลุงหน้าดุ(แต่จริงๆแล้วใจดี)คนหนึ่ง

 

5. หากจะเขียนถึงลุง

5.1 การใช้คำพูด

- สุภาพ กับผู้ร่วมงานจะมีคำลงท้ายว่าครับ เป็นส่วนใหญ่ กับนักเรียนมีตามความเหมาะสมแต่จะน้อยกว่า

- กับเพื่อนร่วมงานแทนตัวเองว่า "ผม" แทนคนที่พูดด้วยว่า "คุณ" แล้วตามด้วยชื่อ

- ใ้้้ช้ตามทั้งหมดนั้น นอกจากจะมีใครขอให้เรียกอย่างอื่นเป็นพิเศษ ถ้าไม่เอ่ยปากมาก่อนก็จะใช้อย่างข้อบน

- กับนักเรียนแทนตัวเองว่า"ผม"เป็นส่วนใหญ่ ใช้ "ครู" เป็นบางโอกาส(ที่อยากให้เด็กรู้สึกผ่อนคลายลง และเมื่อเวลาผ่านไปเข้ากันได้มากขึ้น) และจะเรียกเด็กว่า "เธอ" หรือเรียกด้วยชื่อเต็ม ใช้สับกันได้

 

5.2 สไตล์การพูด

- พูดน้อยแต่ตรงประเด็น ตัดคำส่วนเกินที่ไม่จำเป็นออก

- แนวการพูดจะพูดตรง ดักทาง กดดัน หลอกล่อ แ้ล้วแต่กรณี แต่ไม่ใช้วิธีการชักแม่น้ำทั้งห้า

- ยิงมุกหน้าตาย คำพูดเชือดเฉือน เกิดขึ้นได้เรื่อยๆเมื่อสบโอกาส มีอารมณ์ขันในการพูดพอดู(คนละความหมายกับอารมณ์ดีนะครับ คือพูดจายิงมุกบ้าง แต่ไม่ได้ยินดียินร้ายมากนัก)

 

Ex. เมื่อหมอณรงค์เดช(เพื่อนตั้งแต่สมัยเด็ก)ซึ่งเป็นคนรูปร่างท้วมมาเยี่ยมบ้านแล้วเกือบสะดุดล้มหน้าฟาด

คมเดช : เลือดหมูไปซื้อเอาจากตลาดได้ ไม่ต้องเอามาส่งให้ถึงหน้าบ้าน

 

***ถ้าเล่นขนาดนี้จะใช้กับคนสนิทมากแล้วเท่านั้น แต่ถ้ากับผู้ร่วมงานก็จะลดดีกรีลงตามสมควร***

 

- พูดเล่นทำจริง  ส่วนใหญ่ลุงเอ่ยปากอะไรออกมาก็จะทำจริงอย่างที่พูด แม้จะฟังแล้วดูเหมือนนี่พูดเล่นก็ตาม

- เป็นคนระมัดระวังคำพูดมากๆ

-  ลุงไม่ใช่คนขี้เกรงใจ เรียกได้ว่าห่ามๆด้วยซ้ำ แต่จะพูดตรงๆเมื่อไตร่ตรองแล้วว่าจะเกิดประโยชน์

- เวลาพูดกับเด็ก ก็จะแยกว่าอะไรที่ควรจะสอนตรงๆ หรือบางอย่างที่ต้องให้เด็กคิดได้เอง บางครั้งก็ต้องใช้ไม้แข็งเพื่อบอกให้รู้ว่าสิ่งที่ทำนั้นไม่ดี แต่ไม่ใช่ด้วยการดุด่า

แยกเป็นกรณีๆไปครับ พูดแล้วอธิบายยาก ขอยกตัวอย่าง

 

***หมายเหตุ*** ส่วนนี้จะ Spoil รวมทั้งยังไม่รองรับจากผปค. ภูนะครับ แ่ต่ถ้าลุงอยู่เหตุการณ์แบบนี้ จะพูดเช่นนี้

 

EX.1 เมื่อลุงยึดต่างหูของภูเนื่องจากผิดระเบียบ แล้วบอกให้มารับคืนตอนเลิกเรียน ปรากฏว่าภูไม่มารับของคืน แถมวันรุ่งขึ้นยังใส่มาเพิ่มเป็นการท้าทาย เลิกเรียนของวันนั้นลุงจึงเรียกภูมาพบ

 

คมเดช : เธอรู้ใช่ไหมว่าที่โรงเรียนนี้มีกฏห้ามใส่เครื่องประดับ

ภู : ทราบครับ

คมเดช : แต่็ก็ยังทำ?

ภู : ครูเรียกผมมาพบเพื่อจะยึดเพิ่มรึเปล่าครับ ถ้าเป็นอย่างนั้นเดี๋ยวผมจะถอดให้

คมเดช : ไม่ล่ะ นี่เลิกเรียนแล้ว เธอมีสิทธิแต่งตัวยังไงก็ได้ ที่เรียกมานี่เพื่อจะให้เธอมารับต่างหูที่ครูเพิ่งยึดไปเมื่อวาน

ภู : ครูเก็บไว้เถอะครับ

คมเดช : ครูไม่มีสิทธิเก็บของๆเธอไว้หรอก 

ภู :  เดี๋ยวผมก็คงได้โดนยึดอีกอยู่ดีแหละครับ ไม่เป็นไรหรอกครับครู ผมยังมีอีกหลายคู่น่ะ

คม เดช : เธอจะมีอีกเป็นอีกกี่สิบกี่ร้อยคู่ก็ตามครูก็ไม่มีสิทธิทำอย่างนั้น ปรเมศ...ครูมีสิทธิยึดเครื่องปรับดับในฐานะครูฝ่ายปกครองซึ่งต้องทำโทษนัก เรียนที่ทำผิดกฏระเบียบ แต่ครูไม่มีสิทธิยึดของที่มาจากน้ำพักน้ำแรงของใคร...หรือของพ่อแม่ใคร แม้ว่าเจ้าของจะไม่เห็นค่าก็ตาม!

 

***เนื้อเรื่องอาจมีการ เปลี่ยนแปลง หรืออาจไม่เกิดขึ้นจริงก็ได้นะครับ ขึ้นอยู่กับ ผปค. ภู นี่นับเป็นตัวอย่างการตำหนิและอบรมของคมเดช ถ้าอยู่ในสถานการณ์แบบนี้เท่านั้น***

 

5.3 ความคิด

- เป็นคนธรรมดาแหละครับ ที่มีประสบการณ์มากหน่อย ดังนั้นไม่ต้องซีเรียส

- สังเกตความรู้สึกคนเ่ก่งจากน้ำเสียง ท่าทาง และดวงตา 

- ถึงจะบอกว่าดูขรึม พูดน้อยกว่าฟัง แต่ไม่ใช่คนปิดตัวจากสังคม 

- ภายนอกอาจดูเข้าถึงยาก แต่จริงๆแล้วเข้าสังคมได้ดีในระดับหนึ่ง ดูจากฟิค [MS] เยี่ยมชมห้องพักครูได้ครับ

- ปลงตกไปซะเยอะ(ยกเว้นกับบางเรื่อง) จึงไม่ค่อยยินดียินร้ายกับอะไรเท่าไหร่

- ใจเย็น มองสิ่งต่างๆได้ถี่ถ้วน และค่อนข้างรอบด้าน

- เทกำลังและแรงใจเต็มร้อยเพื่องาน (เพราะถือว่าเป็นเหตุผลที่ยังมีตัวตนอยู่ตอนนี้ครับ)

 

 

***ข้อแนะนำ***

- ถึงชีวิตลุงจะน้ำเน่าไปไม่นิด แต่ไม่ได้เอาเก็บมาคิดเป็นปมอยู่ตลอดเวลานะครับ ช่วงที่ไม่มีอะไรมาสะกิดใจ เขาก็เป็นคนธรรมดาคนนึง

- แนวคิด การวางตัว การปฏิบัติตน ยึดตามคติพุทธ (ไม่ถึงกับต้องยกเป็นข้อๆหรอกนะครับ เอาแบบประยุกต์มาแล้วน่ะ) อย่างเช่นที่ผมบอกว่าไม่ยินดียินร้าย อธิบายได้ว่าลุงยึดหลักอุเบกขา คือไม่เอาใจไปผูกพัน ยินดียินร้ายกับสิ่งต่างๆ การทำเช่นนี้จะทำให้เรามองโลกได้ใกล้เคียงความเป็นจริงมากที่สุด ขึ้นอยู่กับเราจะบรรลุทางธรรมได้แค่ไหน

 

- จะทำอะไรให้มีเหตุผลรองรับ ลุงไม่ค่อยปล่อยตัวไปตามอารมณ์ความรู้สึกง่ายๆ

- แต่ก็มีได้ครับ เพราะลุงยังเป็นฆราวาส ป็นปุถุชนคนหนึ่ง เพียงแต่ที่เป็นคนแบบนี้เพราะชีิวิตผ่านอะไรมาเยอะแล้ว

 

 

 

จบแล้วสำหรับ Sub DB 1 หวังว่าจะพอมีประโยชน์

ช่วงนี้ผมเข้าห้องแชทไม่ได้ เข้าเอ็มได้แทน ชีวิตคนเรามันต้องได้อย่างเสียอย่างละมังครับ

ดังนั้น มีข้อสงสัย ถามได้ในนี้ หรือ ems หรือเมลล์มาก็ได้ครับที่ porloong@windowlives.com